فولاد سبز و هیدروژن سبز دو مفهوم کلیدی در تحول صنایع فولاد می باشد.

هیدروژن سبز (موتور محرکه) تولید فولاد سبز است:

در روش سنتی تولید فولاد، از (زغال‌سنگ) (کک) برای جدا کردن اکسیژن از سنگ آهن استفاده می‌شود که باعث انتشار مقدار زیادی دی‌اکسیدکربن می‌گردد.

در فناوری فولاد سبز، (هیدروژن سبز) جایگزین زغال‌سنگ می‌شود. در این واکنش، هیدروژن با اکسیژن سنگ آهن ترکیب و به جای CO₂،( بخار آب) تولید می‌کند.

فولاد سبز راه‌حلی برای یکی از آلاینده‌ترین صنایع جهان است که مسئول (۷ تا ۹ درصد) از انتشار جهانی CO₂ می‌باشد.

شرکت‌های پیشرو مانند (SSAB سوئد) (با پروژه HYBRIT) و (آرسلور میتال) در حال سرمایه‌گذاری و راه‌اندازی پروژه‌های صنعتی هستند.

 با این حال، هر دو فناوری با مانع بزرگ (هزینه بالا) مواجهند. تولید هیدروژن سبز در حال حاضر تا چهار برابر هیدروژن معمولی (خاکستری) هزینه دارد و پیش‌بینی می‌شود هزینه تولید فولاد سبز (۳۰ تا ۱۰۰ درصد) بیشتر از روش سنتی باشد.

علیرغم چالش‌ها، روند جهانی به سمت توسعه این فناوری‌ها شتاب گرفته است:

 اتحادیه اروپا، چین، ژاپن و آمریکا برنامه‌های بلندمدت و سرمایه‌گذاری‌های سنگینی را برای توسعه هر دو حوزه آغاز کرده‌اند.

در نهایت، فولاد سبز و هیدروژن سبز دو روی یک سکه برای ایجاد تحول پایدار در صنعت هستند. پیشرفت در تولید مقرون‌به‌صرفه هیدروژن سبز، مسیر را برای تولید انبوه فولاد سبز هموار می‌کند.